1964 yılında İstanbul”da doğdu. 1984/85 döneminde İtalyan Lisesi”ni bitirdikten sonra, İstanbul Teknik Üniversitesi İşletme Mühendisliği bölümünden 1989 yılında mezun oldu.

1990-92 yılları arasında Harvard Üniversitesi”nde lisansüstü yönetici yetiştirme programına katıldı.

Türkiye”ye döndükten sonra, 1993 yılından başlayarak Kale Grubu”nda çeşitli bölümlerde görev aldı. Tanıtım ve reklam bölümlerinde sorumluluklar alarak başladığı çalışmalarına daha sonra Kale Grubu”nun pazarlama şirketleri”nde icra komitesi üyeliğine getirilerek devam etti. Zeynep Bodur Okyay halen Kale Grubu Şirketleri Yönetim Kurulları Başkan Yardımcısı ve Yönetim Grubu Başkanlığı görevlerini yürütmektedir .

Yoğun iş temposunun yanı sıra pek çok dernek, vakıf ve oda”nın yönetim kurullarında faal olarak çalışmakta olan Zeynep Bodur Okyay;

- İktisadi Kalkınma Vakfı (İKV) Yönetim Kurulu Başkan Yardımcılığı
- Türkiye Sanayici ve İşadamları Derneği (TÜSİAD) Üyeliği
- Türkiye Genç İşadamları (TÜGİAD) Derneği Üyeliği
- İstanbul Sanayi ve Ticaret Odası (İSO) Yönetim Kurulu Üyeliği
- Seramik Kaplama Malzemecileri Birliği (SERKAP) Yönetim Kurulu Üyeliği
- Dış Ekonomik İlişkiler (DEİK) Türk-İtalyan İş Konseyi Başkanlığı

görevlerini sürdürmektedir. Zeynep Bodur, kurucuları arasında bulunduğu Harvard Mezunlar Derneği”ndeki çalışmaları ile Harvard Üniversitesi”nde Türk kürsüsü kurulmasına da destek vermiştir.

kaynak: kimkimdir.gen.tr

H. İbrahim Bodur 1928 yılında Çanakkale ilinin Yenice ilçesi (1934 yılında adı Atatürk tarafından konulan) Nevruz köyünde doğdu. İlkokulu Yenice İlkokulu”nda, ortaokulu Balıkesir Lisesi”nde iftihar talebesi olarak okuduktan sonra İstanbul Robert Kolej”e girdi. Robert Kolej”de ekonomi ve edebiyat bölümlerini aynı sürede bitirerek Major in Commerce (M.A.), Bachelor of Arts (B.A.) dereceleri ve üstün başarıyla mezun oldu. Amerika Birleşik Devletleri”nde gerekli programları alarak (Business Administration) İş İdaresi ihtisasını tamamlayıp, 1951″de yurda döndü.

Babasının ve kayınpederinin ortaklığı ile 1951 yılı sonunda, Türkiye”nin ilk 3,200 iğlik 80 numara penye pamuk ipliği fabrikası olan, Bodur-Eğinlioğlu Edirnekapı Pamuk İpliği Fabrikası”nı kurdu. 1956 yılına kadar bizzat bu fabrikayı yönetti.

Türkiye”nin sanayileşerek kalkınacağına ve kalkınmanın Anadolu”dan başlaması gerektiğine inanan Bodur, 1955 yılında 47 ortaklı Çanakkale Seramik Fabrikaları Limited Şirketi”ni kurdu ve aynı yıl seramik sanayii için gerekli etüd ve araştırmalara başladı. 1956 yılında gerekli makine ve techizatı Çekoslovakya”ya sipariş etti ve 1957 yılında Türkiye”nin ilk seramik fabrikalarının temelini attı.

İlk kurulan limited şirketi, o gün 750 ortaklı bugün 1200 ortaklı Çanakkale Seramik Fabrikaları Anonim Şirketi”ne dönüştüren Bodur, böylece Aile fertlerinin, çalışanların, bayilerin bölge halkının iştirakleri ile Türkiye”nin ilk halka açık şirketini kurmuş oldu.

İbrahim Bodur, 1952 yılı başından günümüze dek geçen sürede, 30 kuruluştan oluşan, tekstil, inşaat malzemeleri, inşaat kimyasalları, makine teçhizat, savunma sanayi, robotik ve otomasyon sistemleri, enerji ve enerji dağıtım ve ölçüm sistemleri, teknik seramik, seramik hammaddeleri, nakliye, iç ve dış ticaret şirketleri ve bilişim gibi bir çok konuda ve sektörlerde faaliyet gösteren Kale Gurubu”nu oluşturdu. Ayrıca gerek yurt içinde ve gerekse yurt dışında önemli şirketlere kurucu ortak olarak katıldı. Siemens, Roca ve General Elektrik gibi birçok önemli kuruluşlarla yabancı ortaklıklar tesis etti. Dr.İbrahim Bodur, Kale Grubu Başkanı ve Kurucu Murahhas Azası olarak görev ve faaliyetlerini sürdürmektedir.

1952 yılında Türkiye”nin ilk müstakil sanayi odası olan İstanbul Sanayi Odası”nın kuruluş faaliyetlerine katıldı.

1952 yılından 1962 yılına kadar İstanbul Sanayi Odası, taş ve toprağa dayalı tuğla, refrakter, çimento, seramik ve cam meslek komiteleri üyeliğinde bulundu. 1962 yılında İstanbul Sanayi Odası meclis üyeliğine seçilen sanayici Bodur, meclis üyeliği görevinde 2000 yılına kadar kesintisiz bir rekor süre olarak 38 yıl bu görevde kaldı.

1968 yılında İstanbul Sanayi Odası”nı temsilen Türkiye Odalar Birliği genel kurul üyeliğine seçilen Bodur, 1969 yılında Türkiye Odalar Birliği Yönetim Kurulu”na seçildi ve 1969″dan 1975 yılına kadar 6 yıl süre ile Odalar Birliği Başkanlık Divanında Başkan ve Başkan Vekilliği görevini ifa etti. Bu süre zarfında, Odalar Birliği bünyesinde sektör konseylerini kuran Bodur, 1975″den 1979 yılına kadar iki dönem Türkiye Sanayi Odaları Konsey Başkanlığını, müteakiben 1980 ve 1982 yılları arasında, iki dönem Türkiye Odalar Birliği Genel Kurul Başkanlığı görevlerini yaptı.

1962 yılında, kuruluşunda bulunduğu İstanbul Sanayi Odası meclis üyeliğine seçilen İbrahim Bodur, 1975 yılında İSO Meclis Başkanlığı”na seçildi.

1975 yılından 1995 yılına kadar, aralıksız 20 yıl, İstanbul Sanayi Odası Meclis Başkanı olarak, en uzun süreli İstanbul Sanayi Odası Başkanlığı görevini yaptı.

Bu görevleri süresinde, Türk sanayiine ve Türk ekonomisine önemli hizmetler veren İbrahim Bodur, Türkiye Odalar Birliği”ni temsilen Türkiye Sanayi Odaları Sanayi Konseyi”ni, Türkiye Dış Ekonomik İlişkiler Konseyi”ni (DEİK), bu konseyde faaliyetlerini sürdüren Bodur, Türk-İtalyan İş Konseyi”ni kurarak uzun süre başkanlığını yaptı. Ayrıca, Sanayi Odası”nı temsilen, Türkiye İktisadı Kalkınma Vakfını(İKV) ve İstanbul Sanayi Odası Vakfı”nı(İSOV) kurarak bu kuruluşlarda görev yaptı. Ayrıca, Türkiye Sanayici ve İş Adamları Derneği”nin (TÜSİAD) ilk altı kurucusundan biri olan Bodur uzun yıllar bu kuruluşun yönetiminde ve Genel Kurul Başkanlığı”nda bulundu. Halen Yüksek İstişare Kurulu üyeliği görevini sürdürmektedir.
Kızı Zeynep Bodur Okyay”ın İstanbul Sanayi Odası Meclis Üyeliğine ve Oda Yönetim Kurulu Üyeliğine, İKV Yönetim Kurulu Başkan Vekilliği ve Türk-İtalyan İş Konseyi Başkanlığı”na seçilmesine müteakip; 2000 yılı başında İstanbul Sanayi Odası Meclisi, Onursal Üyesi ve Başkanı olarak onurlandırılan ve 1952 yılından bu yana kurucu üye olarak fiilen sanayi hizmetlerini sürdüren İbrahim Bodur, Türk sanayiine olan hizmetlerini, ilgisini ve aşkını sürdürmektedir.

Teşebbüs ve sermayenin belli büyük şehirler dışında milli kaynaklara ve iş gücüne yakın bölgelerde kurulmasına 1950″li yıllardan itibaren öncülük eden İbrahim Bodur, 1990 yıllardan İtibaren köylerin de sayayileşmesine öncülük etmiştir.

1962 yılında sanayi ürünleri ihracatına başlayan ,Türk Sanayii”nin ve ürünlerinin yurt içinde olduğu kadar yurt dışında da tanıtılması ve gelişmesi için uluslar arası sınai ve ticari işbirliğinin sağlanmasına büyük önem veren ve Çanakkale”yi ekonomik gücüyle dünyaya tanıtıp bu yolda önemli gayretler sarfederek başarılar kazanan Bodur;

- 1985 Çekoslovakya Devlet Nişanı,
- 1987 “Cavaliari di Lavora” İtalyan Devlet Nişanı,
- 1997 “T.C. Devleti Üstün Hizmet” Nişanı ile onurlandırılıp, Devlet Nişanlarıyla taltif edilmiştir.

Elli yılı aşan sınai ve iktisadi meslek hayatı boyunca, sosyal ve kültürel alanlarda da faaliyet göstererek bir çok vakıfların kurulmasına hizmet etmiş, sağlık ve eğitim alanlarında da önemli yardımlar ve yatırımlar yapmıştır. Ülkemize, inançlı ve mütevazı kişiliği, milli ve manevi değerlere bağlılığı ile her alanda önemli hizmetleri ve katkıları olan İbrahim Bodur”a;

- 1994 Karadeniz Teknik Üniversitesi,

- 1997 Çanakkale 18 Mart Üniversitesi,

- 1999 İstanbul Boğaziçi Üniversitesi,

tarafından Fahri Doktora unvanı verilmiştir.

Dr.H.İbrahim Bodur evli olup, Zeynep adında bir kızı vardır. İngilizce ve yeterli İtalyanca bilmektedir.

kaynak: kimkimdir.gen.tr

3. Ordu Komutanı

Saldıray Berk 1948 yılında Erzurum”da doğdu. Berk, 1968 yılında Kara Harp Okulundan, 1969 yılında Topçu ve Füze Okulundan mezun oldu.

1976 yılına kadar Kara Kuvvetlerine bağlı çeşitli topçu birliklerinde ileri gözetleyici subaylığı ile takım ve bölük komutanlığı yapan Korgeneral Berk, 1978 yılında Kara Harp Akademisinden mezun oldu; ardından kurmay subay olarak; 39″uncu Piyade Tümen Lojistik Şube Müdürlüğü ile Harekat Eğitim Şube Müdürlüğü, Kara Harp Okulu Öğretim üyeliği, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Personel Daire Plan Subaylığı, Moskova Kara Ataşeliği, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Personel Daire Yönetim Şube Müdürlüğü ve 9″uncu Piyade Tümen Topçu Alay Komutanlığı görevlerini yürüttü.

Berk, 1995 yılında tuğgeneralliğe terfi ederek, tuğgeneral rütbesi ile 2″nci Ordu Komutanlığı Harekat Kurmay Yarbaşkanlığı, Bakü Silahlı Kuvvetler Ataşeliği ve 1″inci Piyade Tugay Komutanlığı görevlerinde bulundu. 1999 yılında tümgeneralliğe terfi eden Berk, tümgeneral rütbesi ile Kara Kuvvetleri Komutanlığı Denetleme ve Değerlendirme Başkan Yardımcılığı, Genelkurmay Personel Daire Başkanlığı ve 23″üncü Jandarma Sınır Tümen Komutanlığı görevlerini yürüttü. 2003 yılında korgeneralliğe terfi eden Berk, korgeneral rütbesi ile Genelkurmay Personel Başkanlığı ve 4″üncü Kolordu Komutanlığı görevlerinde bulundu. 30 Ağustos 2007 tarihinden geçerli olarak orgeneralliğe terfi eden Saldıray Berk, 3″üncü Ordu Komutanlığı”na atandı.

Betül Reyhan Berk ile evli olan Korgeneral Saldıray Berk”in iki çocuğu bulunuyor.

Berk, Rusça biliyor.

kaynak: kimkimdir.gen.tr

Serhat Kemal Yılmaz, 1964″te Yozgat Boğazlıyan’da doğdu. Boğazlıyan Necatibey İlkokulu (1976), Erzurum Anadolu Lisesi (1983) ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi (1988) mezunu. Avukatlık stajını Kayseri Barosu”nda yaptı. Askerlik hizmetini Mardin”in Ömerli İlçesi”nde Askerlik Şubesi Başkanı olarak tamamladı. 1991 yılından itibaren Ankara”da serbest avukat olarak çalışmaya başladı.

Evli ve iki çocuk babası olan Av. Serhat Kemal Yılmaz, başarılı bir meslek çalışmasıyla birlikte sivil toplum kuruluşları ve siyasi parti çalışmalarına da devam etti. Hukuki Araştırmalar Derneği Genel Başkanlığı yaptı, Deniz Feneri Derneği Ankara Şubesi ve Yozgatlılar Kültür ve Dayanışma Vakfı”nda aktif görevlerde bulundu.

AK Parti Ankara İl Başkan Yardımcılığı, Seçim İşleri Bakanlığı, İl Disiplin Kurulu Başkanlığı görevlerini yürüttü.

28 Mart 2004 Yerel Seçimleri”nde AK Parti’nin Etimesgut Belediye Başkan adayı oldu ve yüzde 45’lik oy oranıyla Etimesgut Belediye Başkanı seçildi.

Halen bu görevini yürüten ve başarılı çalışmaları nedeniyle pek çok ödül alan Etimesgut Belediye Başkanı Av. Serhat Kemal Yılmaz’ın bazı ödülleri şunlar:

Profesyonel Haber Kameramanları Derneği (2004, 2005): “Haberciliğe yaptığı katkılardan dolayı” Teşekkür Plaketi.

Son Haber Gazetesi (2004): “Yılın adamları Jüri Özel Ödülü”

Ankara Muhtarlar Derneği (2005): Yeni Muhtarevleri dolayısıyla Yılın Başarılı Belediye Başkanı Ödülü.

Hizmet-İş Sendikası (2006): Belediye çalışanlarına gösterdiği yakın ilgi ve TİŞ müzakerelerine sağladığı katkılar için Teşekkür Ödülü.

Meclis Haber Dergisi (2006): Yerel yönetimlerdeki başarılarından dolayı Yılın Belediye Başkanı Ödülü.

Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı (2006): Özürlü Dostu Belediyeler Yarışıyor Yarışması’nda Katılım Belgesi Ödülü.

Tüm Anadolu Çalışan ve Emekliler Derneği (2006): Modern kentleşmeye yaptığı katkılardan dolayı Başarı Ödülü.

Keçi Dergisi (2006): Yılın En Keçi Yerel Yöneticisi Ödülü.

kaynak: kimkimdir.gen.tr

Akademik Ünvanlar
Yardımcı Doçent Mesleki Eğitim Fakültesi 1986
Doçent Mesleki Eğitim Fakültesi 1987
Profesör Mesleki Eğitim Fakültesi 1992-2003

YAYINLAR
7.1. Uluslar arası Bilimsel Toplantılarda sunulan ve bildiri kitabında Basılan Bildiriler.
Onuk, Taciser: “Türk Halk Edebiyatında Anadolu “Oyaları” VI. Uluslar arası Türk Halk Edebiyatı Kongresi Kıbrıs Lefkoşe: 1993
Onuk, Taciser. Türk Halk Sanatlarının Sosyo-Kültürel Açıdan Değerlendirilmesi” Yüzyılın Sosyolojisi Kongresi Fransa Sorbonne: 1993
Onuk, Taciser. “Güney Anadolu Yayla Çadır Kültürü ve Sanatından Örnekler” Uluslar arası Türk Kültür Kongresi Ankara: 1993
Onuk, Taciser. “Osmanlı Dönemi Ordu ve Saray Çadırlarından 17. yüzyıla ait bir otağ”ın süsleme örneği. Romanya-Köstence Türk Kültür ve Sanatının İzleri Kongresi: 1994
Onuk, Taciser, “Osmanlı Döneminde Ordu ve Saray Çadırları ve 19. yy. ait bir sayeban”ın çadır süsleme örneği. “II.C.I.E.D.O Kongresi 1994
Onuk, Taciser. “Anadolu ve Gagauz Çeyiz Geleneğinde Dokuma, İşleme Örgü ve Oya sanatından Örnekler” Türk Gagauz Kültür İlişkileri Kongresi.
Moldova-Komrat: 1994
Onuk, Taciser .”Türkiye-Makedonya El Sanatları” Türkiye-Makedonya Dostluk Derneği Paneli 1995
Onuk, Taciser. “Anadolu Halk Sanatları” Romanya Sibiu Uluslar arası Halk Kültürü Kongresi. 1995
Onuk, Taciser. “Anadolu Halk Sanatı ve İğne Oyaları” Halk Kültürü Araştırma Sempozyumu Çin-Pekin, 1996
Onuk, Taciser “Gagauz Kültürü” Uluslar arası Sempozyum Edirne, 1996
Onuk, Taciser “Türk Süsleme Sanatları İçinde İznik Çinilerinin Yeri ve Önemi” Uluslar arası Sempozyum İznik 1996
Onuk, Taciser. “Osmanlı Dönemi Çadır Sanatı” Macaristan Budapeşte ICANAS: 1997
Onuk, Taciser, “Çamlıyayla İğne Oyalarının Plastik Açıdan Değerlendirilmesi” Halk Kültür Kongresi Ankara. 1998
Onuk, Taciser. “Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti El Sanatlarının (Lefkora İsi) Sosyo Kültürel ve Ekonomik Açıdan Yeri ve Önemi” Doğu Akdeniz Üniversitesi Kıbrıs Araştırmaları Merkezi II.Uluslararası Kıbrıs Araştırmaları Kongresi Kıbrıs, 1998
Onuk, Taciser ” 19 YY.Sonu Osmanlı Dönemi İçel Bez Dokumaları”, ” Balkanlarda Kültürel Etkileşim ve Türk Mimarisi Uluslar arası Sempozyumu” Bulgaristan, Şumnu-2000
Onuk, Taciser- Feriha Akpınarlı “Bulgaristan Türklerinde Çeyiz Geleneği” Bulgaristan Türk Folkloru II.Uluslararası Halk Kültür Kongresi Edirne. 2001.
Onuk, Taciser-Feriha Akpınarlı “Türk Makedon Kültüründe Geleneksel Giyim ve Süsleme Sanatlarının Ortak Özellikleri” XI.Hıdırelle Bahar Şenlikleri Makedonya Valandova, 2002

7.2. Ulusal Bilimsel Toplantılarda Sunulan ve Bildiri Kitabında Basılan Bildiriler
Onuk, Taciser. “İçel (Ardıç) Kenzin Köyünde Zahide Öztürk ve Adana”da Derlenen Ağıtlar” Milli Türk Halk Edebiyatı ve Folkloru Kongresi Konya:1993
Onuk, Taciser. “Türk-Romen Halk Sanatlarına Genel Bakış” Gazi Üniversitesi Ankara: 1994
Onuk, Taciser. “Osmanlı Dönemi Ordu ve Saray Çadırlarından 19.Yüzyıla ait bir Otağ”ın Süsleme Örneği” Sanat Tarihi Kongresi İstanbul: 1994
Onuk, Taciser. “Güney Anadolu Boncuk Oyaları” I.Türk Halk Kültürü Araştırma Sonuçları Sempozyumu Kültür Bakanlığı Ankara 1994
Onuk, Taciser. “Tarsus-İçel Kına Geceleri” Halk Kültür Sempozyumu Afyon 1995
Onuk, Taciser. “Yaygın Eğitim ve Elsanatları” 9 Eylül Üniversitesi Elsanatları Sempozyumu-İzmir 1995
Onuk, Taciser. “Osmanlı Çadır Sistemleri” III.Uluslararası Eşme Kültür ve Sanat Festivali 1996
Onuk, Taciser.-F.Akpınarlı “Güneydoğu Anadolu Karakeçili Türkmen Kilimleri” Türk Soslu Halkların Halı, Cicim Sanatı Uluslar arası Bilgi Şöleni Bildiriler.Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı 1998
Onuk, Taciser-F.Akpınarlı “Karakeçili Türkmen Kilimleri ile Eşme Kilimlerinin Ortak Özellikleri III.Uluslararası Eşme Kültür ve Sanat Festivali, 1996
Onuk, Taciser-Feriha Akpınarlı “Sındırgı Önlük Dokumacılığı, I.Halk Bilim Bilgi Şöleni, Balıkesir 1997.
Onuk, Taciser “Karakeçili Elsanatlarının Yaşatılması” Uluslar arası Karakeçili Sempozyumu Şanlıurfa, 1999
Onuk, Taciser-Feriha Akpınarlı. “Cumhuriyetten Günümüze Elsanatlarının Doğuşu Gelişimi ve Sosyo Kültürel Eğitim ve Ekonomi İlişkileri Bakımlarından Bugünkü Durumu ve Geleceği V.Türk Kültür Kongresi Ankara, 2002
Onuk Taciser-Feriha Akpınarlı, S.Ortaç “Halk Bilim Müzesinde Bulunması Gereken Elsanatları Ürünleri ve Özellikleri” Türkiye”de Halk Bilim Müzeciliği ve Sorunları Sempozyumu Ankara, 2000
7.3. Yazılan Uluslar arası Kitaplar veya Kitaplardan Bölümler
7.3.1- Yazılan Ulusal Kitaplar
Onuk,Taciser. “İğne Oyaları-Needleworks” 2. Baskı, İş Bankası Yayınları-Ankara: 1981-1988
Onuk, Taciser. “17-18. yüzyıl Osmanlı Çadır Süslerinde Çağdaş Tasarımlar.” Turizm Geliştirme Vakfı Yayınları Ankara. 1997
Onuk, Taciser, H.Feriha Akpınarlı, H.Serpil Ortaç, K.Özlem Alp. “Tarsus El Sanatları” Kültür Bakanlığı Yayınları. Ankara. 1998
Onuk, Taciser, H.Feriha Akpınarlı, H.Serpil Ortaç, K.Özlem Alp. “İçel El Sanatları” Kültür Bakanlığı Yayınları Ankara. 1998
Onuk, Taciser. “Osmanlı Çadır Sanatı” T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları Ankara: 1998 (Türkçe-İngilizce)
Onuk, Taciser .”Osmanlı”dan Günümüze Oyalar” T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları Ankara: 2000 (Türkçe-İngilizce)
7.6. Diğer Yayınlar
7.6.1. Makaleler
Onuk. Taciser -F.Akpınarlı “Şanlıurfa Karakeçiliden Kırıkkale Karakeçili El Sanatları Ürünleri” ECDAT Kültürü Ankara, 1995
Onuk. Taciser -F.Akpınarlı “Şanlıurfa Karakeçiliden Kırıkkale Karakeçili El Sanatları Ortak Değerleri” KİKTAV Dergisi Kırıkkale, 1995
Onuk. Taciser-F.Akpınarlı “Karakeçili Türkmen Oyaları” Mozaik Dergisi Yıl 2 Sayı 16 İstanbul, 1996
Onuk. Taciser-F.Akpınarlı “Karakeçili Türkmen Çorapları” Kültür Sanat Dergisi 9,33 Ankara, 1997
Onuk. Taciser-F.Akpınarlı “İçel Çamlıyayla (namrur) Geleneksel Oyalarının Çağdaş Kültür ve Ekonomideki Yeri ve Önemi” KOZALAK Orman Bakanlığı 1,2 S.5 1998
Onuk. Taciser-F.Akpınarlı “Şanlıurfa Karakeçiliden Kırıkkale Karakeçili”ye Ortak Kültür Değerleri Projesi” EDESSA Kültür Dergisi 3, 1, Şanlıurfa, 1998
7.6.3. Ulusal Konferans-Panel
“Kadın Eğitimi” DSİ Konferans Salonu Şanlıurfa: 1994
“Yörük Kültürü ve Sanatı” Erdemli-İçel
“Sanat ve Toplum İlişkileri” Ağrı, 1999
“El Sanatlarının ve Kadının Toplumsal Kalkınmadaki Yeri ve Önemi” Muğla: 2000
“Kırıkkale Karakeçili El Sanatları, Şanlıurfa Karakeçili El Sanatları Üretim, Araştırma ve Pazarlama Projesinin Yerel Kalkınmadaki Yeri ve Önemi” Panel Kırıkkale-Karakeçili ilçesi 2000
“Mehmet Önder”in Türk Müzeciliğine ve El Sanatlarına Hizmeti” Mehmet Önder”in 75. Doğum Yıldönümü Ankara, 2002
“Türk Kültüründe Nevruz” I.Uluslararası Bilgi Şöleni Diyarbakır, Mersin 2002
“19 Mayıstan Cumhuriyetimize Giden Yol” Kahramanmaraş, 2002
“2003 Yılı Nevruz Etkinlikleri” Van, Diyarbakır 2003-05-08
7.6.3.1. Uluslar arası Konferans, Panel
“Türk Kültürü, Yor don Yokov”un Hayatı ve Eserleri” Bulgaristan 2002
7.6.4. T.V. Radyo Konuşmaları
1987 ANKARA, “Kervan” Dizisi, Kaybolmakta Olan Kültür Değerlerimiz
1988 ZONGULDAK, “El Sanatlarımız”. TV. Programı
1988 ESKİŞEHİR, “Yunus Emre Haftası”. TV. Programı
1989 MERSİN, “Kaybolmakta Olan Kültür Varlıklarımız” Radyo Konuşması
1989 İZMİR, “İğne Oyaları”, Radyo Konuşması
1991 ANKARA, “Kadınlarımız”, “Eli Öpülesi Kadınlar” serisinde röportaj
1991 ANKARA, “Bizbize” TV. Programı “Süsleme Sanatlarımız”
1995 “Dört Mevsim Kadın” TV. Program Danışmanlığı, TRT, TRT GAP, INT, AVRASYA 15 günde bir olmak üzere canlı yayın. Kadın-Eğitim-Sanat-Toplum Konulu Program.
1996-1997 Anadolu, Kadın ve Aileye Yönelik Proje çalışmalarıyla ilgili
1998-1999 TRT TV. Programları devam etmektedir.

Ankara İçi Toplantılar :
02.01.2002, “Mehmet Önder”in 75. Doğum yıl dönümü toplantısı”
Mehmet Önder”in “Türk Müzeciliğine ve Sanatlarına Hizmetleri”
15.06.2002, Yordon Yovkov”un Ölümünün 65. Yıl Dönümü Münasebetiyle “Bulgaristan”da
Türk Kültürü-Yordon Yokov”un Hayatı ve Eserleri” (Panel)

Ankara Dışı Toplantılar:
15-16.03.2002, “Türk Kültüründe Nevruz V. Uluslar arası Bilgi Şöleni” Diyarbakır
20.03.2002, “Türk Kültüründe Nevruz V. Uluslar arası konulu Konferans” Mersin
16 Mayıs 2002, Prof. Dr. Taciser ONUK, “19 Mayıs”tan Cumhuriyetimize Giden Yol”
Sütçü İmam Üniv. Kahramanmaraş
25-26 Mayıs 2002, Prof. Dr. Taciser ONUK, “Karakeçili Şenlikleri” Şanlıurfa
07-09 Haziran 2002, “Kültür Hayatımızda Yerel Dergiler ve Yerel Dergi yayımcılığı
Bilgi Şöleni” Bolu
17 Mart 2003 Prof. Dr. Taciser Onuk “2003 Yılı Nevruz Etkinlikleri” (Panel) Van
20 Mart 2003 Prof. Dr. Taciser Onuk ” 2003 Yılı Nevruz Etkinlikleri” (Panel) Diyarbakır

Yurt Dışı Toplantılar :

06-14 Temmuz 2002, Prof. Dr. Taciser ONUK, CIEPO “V. Uluslar Arası Osmanlı
Öncesi ve Osmanlı Çalışmaları Sempozyumu” İngiltere

03-06 Eylül 2002, Prof. Dr. Taciser ONUK, “II. Uluslar Arası Balkan Türkoloji Sempozyumu Bosna-Hersek Mostar

24-27.Ekim.2002, Prof. Dr. Taciser ONUK, “Yüzyıllar Boyunca Shkoder”
Shkoder/Arnavutluk
17-21 Aralık 2002,”V. Türk Kültürü Kongresi” (Cumhuriyetten Günümüze Türk Kültürünün Dünü, Bugünü ve Geleceği) konulu kongre
16-22 Şubat 2003, Prof. Dr. Taciser Onuk Türkmenistan Devletinin Bayrak Bayramı ve Sayın Saparmırad Türkmenbaşı”nın doğum günü kutlamaları Türkmenistan
7.6.5. Sanatsal Etkinlikler
7.6.5.1. Defileler
“El Örgüsü Yelekler Defilesi” İlk adım lisans kulübünün düzenlediği sokak çocukları kokteyli Pakistan Büyükelçiliği, Ankara: 1997 (11 Nisan)
“İçel El Dokumalarında Tasarımlar” İçel Kültür Merkezi İçel: 1997 (3 Ocak)
“İçel ProjeTanıtımı” G.Ü.Mesleki Eğitim Fakültesi Salonu “İçel Dokumaları ile örgülerden hazırlanan tasarım” defilesi Ankara 1.4.1998
IV. Uluslar arası Karakeçili Kültür Festivali programı çerçevesinde “Yöresel Kumaş ve Dantellerde çağdaş tasarımlar” defilesi 9-10 Mayıs Şanlıurfa: 2000
Afyon Karahisar”da düzenlenen I.Yörük Şenliğinde program çerçevesinde “El Dokuma ve Örgülerden Oluşan Tasarımlar ve Yöresel Başlıklar” defilesine katıldı. 2001 (30 Haziran, Hıdırlık Anfi Tiyatro)
Afyon Karahisar”da düzenlenen 10. Ayran Şenliği program çerçevesinde “El Dokuma Örgülerinden Oluşan Tasarımlar ve Yöresel Başlıklar” defilesine katıldı. (1 Temmuz 2001)
Kadın ve Gençlik Platformu Derneğinin düzenlediği “Yaza Merhaba Panayırında” “El Dokuma ve Örgülerinden Tasarımlar” konulu defileye katıldı. 23 Haziran Ticaret ve Sanayi Odası Ankara: 2001
7.6.5.2. Ulusal Sergiler
“Resim” Karma Sergisi İş Sanat Galerisi Ankara: 1981
“Oya Kolleksiyonu” İş Sanat Galerisi Ankara: 1984
“El Sanatlarından Örnekler” T.B.M.M. Sergi Salonu Ankara: 1985
“Kültür Değerlerimizi Tanıyalım” sergisi 1.Milli Kongresi Kavaklıdere Lions Kulübü Ankara: 1987
“İğne Oyaları” Yunus Emre Haftası Eskişehir: 1988
“İğne Oyaları” III. Malatya Halk Kültürü Semineri Malatya: 1988
“İğne Oyaları” Akbank Sanat Galerisi Ankara: 1989
“İğne Oyaları” Şanlıurfa Sanat Galerisi 1994
“Karakeçili El Sanatı” Şanlıurfa Sanat Galerisi 1996
“İğne Oyaları” Kültür Sarayı Çankırı 1996
“İğne Oyaları ve Çorap Sergisi” Silifke Uluslar arası Festivali 1996
“İğne Oyaları” Türk Amerikan Derneği 2000
7.6.5.3 Uluslar arası Sergiler
“El Sanatları-İğne Oyaları ve Türk Süsleme Sanatları” sergi ve sanat gösterisi Folkstone İngiltere: 1982
“İğne Oyaları” Kıbrıs-Lefkoşe Kültür Merkezi: 1993
“İğne Oyaları-El Sanatları Sergisi” Türk Kültür Haftası Amsterdam-Hollanda: 1994
“Anadolu Halk Sanatı ve İğne Oyaları” Pekin, Çin, 1996
“İğne Oyaları” 27. Uluslar arası Silifke Kültür Haftası Silifke 2000
“Oyalar” 28. Uluslar arası Silifke Kültür Haftası Silifke 2001
“Anadolu Oyaları” I.Yörük Türkmen Şenliği Afyon 2001
“Oyalar” XI. Uluslar arası Hıdırellez Bahar Festivali Valandova Makedonya 2002 “Anadolu Oyaları” 8. Global Fest ABD İndiana Eyaleti Laufayet, 2002
8.Projeler
“Şanlıurfa Karakeçiliden Kırıkkale Keçiliye Ortak Kültürel Özellikler” projesi Şanlıurfa Siverek-Suruc ilçeleri ve Kırıkkale Karakeçili ilçelerinde uygulandı.
“İçel El Sanatları Ürünlerini Araştırma Geliştirme, Üretim, Pazarlama ve Eğitim Projesi (İçel ili ilçeleri ve köyleri) 1996-1997
“Ulusal Eğitime Destek Projesi Kapsamında Ankara İli El Sanatlarını Araştırma, Geliştirme, Üretim, Tanıtım ve Beslenme Alışkanlıklarının Değerlendirme Projesi 2002-2003
9-İdari Görevler
El Sanatları Eğitimi Bölüm Başkan Vekilliği G.Ü. Mesleki Eğt. Fak. 1986
Giyim Eğitimi Bölüm Başkanlığı G.Ü. Mesleki Eğt. Fak. 1987
Uygulamalı Sanatlar Eğitimi Böl. Bşk. G.Ü. Mesleki Eğt. Fak. 1988
Dekan Yardımcılığı G.Ü. Mesleki Eğt. Fak. 1994
Uygulamalı Sanatlar Eğitimi Bölüm Başkanlığı G.Ü. Mesleki Eğt. Fak. 1995-2000
Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Görevi 2001″den beri devam etmektedir.
10.Bilimsel Kuruluşlara Üyelik
- Üniversiteli Kadınlar Derneği
-”İÇEV” Vakfı Kurucu Üyesi
- Ankara Üniversitesi Mezunlar Derneği
- Gazi Üniversitesi Kalkındırma-Güçlendirme Derneği
- Folklor Araştırma Kurumu (Yönetim Kurulu Üyesi)
- Türk-Irak Dostluk Derneği
- Türk Polonya Dostluk Derneği Yönetim Kurulu Üyesi II.Başkanı
- Türk Romen Dostluk Derneği Yönetim Kurulu Üyesi
- Türk-Makedon Dostluk Derneği Onur Başkanı
- Türkiye-Pakistan Dostluk Derneği II.Başkanı
- Türk Alman Dostluk Derneği Yönetim Kurulu Üyesi
- Türk-Moldova Dostluk Derneği Yönetim Kurulu Üyesi
- ERVAK Danışma Kurulu ve Onur Kurulu Üyesi
- CEM Vakfı Bilim Kurulu Üyesi
12. Son İki Yılda Verilen Lisans Düzeyinde Dersler
Başbakanlık Atatürk Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanı olarak görevli olması nedeniyle derse giremiyor.
12.1. Yüksek Lisans Dersleri
-Türk Süsleme motifleri Terminilojisi Türk Süsleme Sanatları.
Doktora- Osmanlı Dönemi Süsleme Sanatları

DANIŞMANLIKLAR VE DİÐERLERİ

1989 ANKARA, Turizm ve Kültür Bakan Danışmanı.
1991 ANKARA, TRT GAP, AVRANSYA INT. “Kadınlarımız”Programının
Danışmanı.
1994 ANKARA, TRT Genel Müdürlüğü Kadın ve Aile Konulu “Güldeste”
Programı Danışmanı.
1995 Kırıkkale Karakeçili”den Şanlıurfa Karakeçili”ye Ortak Kültür Değerler
Projesi.
1995-1996 ANKARA, TRT Kültür Yayınları “Dört Mevsim Kadın” Program Danışmanı (Sanat ve Eğitim)
1996-1997 İçel El Sanatları Projesi” Koordinatör. (Kadın ve Aileye Yönelik Kültür Sanat-Sosyal ve Ekonomik Kalkınma Projesi)
1996-1997 UNESCO Milli Kültür Komisyon Üyesi
1997 ICANAS “İnternational Cougres Of Asian and North African Studies” “Executive Comite Üyesi”
2002 UNESCO Milli Kültür Komisyonu Başkanı

ÖDÜLLER

1992 ANKARA, “İhsan Hıncer” Türk Folklörüne Hizmet Ödülü
1995-1996 Yurtiçi ve Yurtdışı Sergi ve Konferanslarda plaket ve teşekkür belgeleri.
2000 Ankara Altınpark Konferans Salonunda düzenlenen törende Türkiye
Kazakistan Dostluk Derneğince “Dostluk Ödülü ve Fahri Üyelik” ünvanı
ödülü verilmiştir.

kaynak: kimkimdir.gen.tr

Sadık Tural, 3 Mart 1946’da Kırıkkale’de doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini, doğduğu şehirde yaptı. Yüksek öğrenimini Erzurum Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde pekiyi dereceyle tamamladı.

Memuriyete ilkokul öğretmeni olarak başladı (Aralık 1964); 1968 Eylülünden itibaren Millî Eğitim Bakanlığı Yayımlar Genel Müdürlüğü Türk Ansiklopedisi hazırlama şubesinde memur olarak görev aldı, 1971 Nisan’ına kadar bu görevde kaldı.

1 Ocak 1972’de Hacettepe Üniversitesinde Türk Dili Okutmanı unvanıyla görev aldı. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde 1978 yılında edebiyat doktoru, Ekim 1982’de yardımcı doçent, Nisan 1983’te doçent; Ağustos 1988’de ise, profesör oldu.

1984-1988 yılları arasında kadrosu Hacettepe Üniversitesi’nde kalmak şartıyla Devlet Plânlama Teşkilatı Müsteşarlığı’nda Kültür Plânlamacısı olarak görev aldı. 10 ay Almanya’da proje başkanı olarak çalıştı (1988-1989).

1989 Ağustosunda Gazi Üniversitesine geçti.

1993 yılında Atatürk Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığına atandı. Bu görevi sırasında, 200’e yakın kitabın, 60’a yakın süreli yayın basımının ve 16 uluslararası toplantının gerçekleştirilmesini sağladı. Atatürk Yüksek Kurumu’nun sahibi olduğu Devlet Plânlama Teşkilatı’nca maddî kaynak sağlanan, yurt içinden ve dışından toplam 500’ü aşkın imzayla gerçekleştirilmekte olan Türk Dünyası Ortak Edebiyatı Projesi’nin hem kuruculuğunu, hem de yürütücülüğünü üstlendi: Proje, % 90 oranında gerçekleşti; bu güne kadar proje kapsamında her biri 600 sayfa civarında 27 cilt eser yayınlandı, beş cilt basım aşamasında.

Mayıs 1996’da UNESCO Millî Komisyonu Üyeliğine seçilen Tural, hâlen bu görevini sürdürmektedir.

14 Ağustos 2000 tarihinde vekâleten, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Sayın Ahmet Necdet Sezer tarafından 28 Eylül 2000’de ise asaleten, kadrosu üniversiteden bütünüyle Başbakanlığa gelmek kaydıyla, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Başkanlığına atandı, hâlen bu görevini sürdürmektedir.

Bu güne kadar 15 adet uluslar arası, 7 adet ulusal kurumların ödülüne 150’ye yakın kuruluşun teşekkür belge ve plaketine lâyık görüldü. Bugüne kadar Türkçe olarak müstakil 15 kitabı basıldı. Bu kitaplardan ikisi Kazak, Kırgız, Türkmen Türkçelerine; İngilizce ve Almanca’ya çevrildi. Ayrıca başkanlığını üstlendiği gerçekleştirilmesine katkı sağladığı Türk Dünyası Edebiyatı Projesindeki 27 cilt dışında, müşterek imzalı olarak 7 eserin de sahibidir. Çeşitli kitap ve dergilerde 400’ü aşkın makale, deneme, takriz ve konuşma metni yer almıştır.

Hakkında Türkiye’de ve Azerbaycan’da birer armağan kitap çıkarılmış olan Prof. Dr. Sadık TURAL evli ve bir çocuk babasıdır.

BİLİMLİK YAYINLARI:
A. Çoğaltma Metinler:
1. Osmanlı İmparatorluğu’nun Son Yıllarında (1908-1923) Edebiyatımızda Türkçülük Akımı: Millî Edebiyat Cereyanı, 12 + 416 (Doktora Tezi, Çoğaltma Metin), Ankara, Şubat 1978.
2. Ömer Seyfeddin’in Fikrî ve Edebî Şahsiyeti ile Hikâye Tekniği, 8 + 195 (Doçentlik Takdim Tezi, Çoğaltma Metin), Ankara, Haziran 1982.
3. Sosyal Plânlama Düşüncesine Bağlı Kavramlar (DPT Sosyal Plânlama Bşk. Yay., Çoğaltma Metin), Ankara, Kasım 1986 (27 sayfa).
4. Yabancılara Türkçe’nin Resmî Destekli Kuruluş TÖMER Merkezi’nde Öğretilmesi ve TÖMER Merkezi’nin Geliştirilmesi Hakkında Rapor (DPT Sosyal Plânlama Bşk. Yay., Çoğaltma Metin), Ankara, Mayıs 1987 (10 sayfa).

B. Kitaplar:
1. Türkçe Kompozisyon, MEB Eğitim Enstitüleri İçin Ders Kitabı, Yaykur Yay., 1. bs., Ankara 1976; 2. bs., Ankara 1977 (160 sayfa).
2. Zamanın Elinden Tutmak, Ötüken Neş., 1.bs., İstanbul 1982; (380 sayfa) Ecdâd Yay., 2. bs., Ankara 1991 (240 sayfa); 3. bs. Ahmet Yesevi Vakfı y. Ankara 2003 (300 sayfa), 4.bs., Ankara 2003 (304 sayfa); Yüce Erek Yay. 5 bs., Ankara, 2006 (336 sayfa). Bu eser, Türkiye Millî Kültür Vakfı ile KASD Birliği’nden ödül almıştır.
3. Kültürel Kimlik Üzerine Düşünceler, Kültür Bak. Yay., 1.bs., Ankara 1988; Ecdâd Yay., 2. bs., Ankara 1992.
4. Sorulara Cevaplarla Kültür-Edebiyat-Dil, Ecdâd Yay., 1.bs., Ankara 1991(160 s.); 2. bs. Yesevi Vakfı y. Ankara 2003 (300 sayfa); Yüce Erek Yay. 3. bs., Ankara, 2006 (324 sayfa).
5. Şahsiyetler ve Eserler, Ecdâd Yay., Ankara 1992 (240 sayfa); Yüce Erek Yay., 2. bs., Ankara, 2006 (336 sayfa).
6. Edebiyat Bilimine Katkılar, Ecdâd Yay., Ankara 1993 (224 sayfa). Geliştirilmiş 2. Baskı 320 syf. Ankara, Ağustos 2004.
7. Kılavuz: Türk Dünyası Edebiyatı Tarihi, AKM Yay., Ankara 1996 (24 sayfa).
8. Tarihten Destana Akan Duyarlılık, Türk Kültüründen Görüntüler Dizisi, AKM Yay., 1.bs., Ankara, Şubat 1998 (96 sayfa); 2.bs., Mayıs 1998; 3.bs., Ağustos 1999(128 s.);4. bs., Mart 2000 (160 s.); Yüce Erek Yay. 5. bs., Ankara, 2006 (327 sayfa).
a. Sensibility Flowing From History to Epic, AKM Pub., Gleaning from Turkish Culture , Ankara, March 1999.
b. Dastanda Bulkangay Tarih İzi, Kazakistan Akademi Yay., Almatı 1999 (Kazak Türkçesi).
c. Tarihtan Dastanga Akkan Sezimtaldık, Ankara 1999 ( Kırgız Türkçesi).
d. From History to Epic Sensibility on the Common Values of the Turkish World, Çev.Doç. Dr. Mustafa Özcan (Geliştirilmiş Türkçe 4. baskıdan çevrildi). Ankara 1999.
e. Sensibilität aus der Geshichte ins Epos, Çev.Yrd.Doç.Dr. Binnaz Baytekin (Geliştirilmiş Türkçe 4. baskıdan çevrildi). Ankara 1999.
f. Dassan Bilen Tariha Koyulgan, Ankara 2002 (Türkmen Türkçesi).
9. Bilgelerin Yolunda, Türk Kültüründen Görüntüler Dizisi, AKM Yay., 1.bs., Ankara 1999; 2 bs., Ankara 1999; 3. bs., Ankara 2000 (166 s.); 4. bs.., Ankara 2002. Yüce Erek Yay. 4. bs. Ankara 2006 (318 sayfa).
a. Auf dem Weg der Gelehrten, Çev.Doç.Dr. Tahsin Aktaş-Sami Aydın, AKM Yay., 1. bs., Ankara 2001.
b. Track of the Learned, Çev.Doç. Dr. Mustafa Özcan, AKM Yay., 1. bs., Ankara 2001.
c. Dânâların Yolunda, Ankara 2002 (Türkmen Türkçesi ).
d. Danalardın Colında, Kazakistan/Türkistan 2004 (Kazakça).
10. İlmek’e Yansıyan Şiir: Halı-Kilim, Ahmet Yesevî Üniversitesi’ne Yardım Vakfı Yay., Ankara 1999(178 s.).
11. Kazak Türklüğünü Aydınlatanlara Nısanbayev’in Bakışı, AKM Yay., Ankara 1999 (198 s.).
12. Ermeni Meselesine Dair, AKM Yay., Ankara 2001.
13. Yüzyılın Eskimeyen Şahsiyeti: Atatürk, ATAM Yay., (Baskıya Hazır).
14. Edebiyat Sosyolojisi Bilimlik Alanı, (Baskıya Hazır)

C. Müşterek Kitaplar:
1. Şükrü ELÇİN- Muhtar TEVFİKOÐLU- Sadık TURAL, Ölümünün Yirmi Beşinci Yılında Yahya Kemal Beyatlı, TKAE Yay., Ankara 1993 (380 sayfa).
2. Sadık TURAL- Zeynep KERMAN - M. Kayahan ÖZGÜL, Hikâyeciliğimizin 100. Yılında 100 Örnek, KTB Yay., Ankara 1987 (668 sayfa).
3. Sadık TURAL - Şerif AKTAŞ - İdris KARAKUŞ, Türk Dili ve Edebiyatı: Lise-1, 4. Dönem Ders Kitabı, Deniz Yay., İstanbul 1992-1993 (340 sayfa).
4. Şükrü Elçin’e Armağan, TKAE Yay., Y:XXIX/1-2, Aralık 1993 (Plânlayan ve Yayına Hazırlayan: Sadık Tural) (440 sayfa).
5. Nevruz, Türk Kültüründe Nevruz Uluslararası Bilgi Şöleni (Sempozyumu) Bildirileri, (Ankara, 20-22 Mart 1995) (Yayına Hazırlayan: Sadık Tural), AKM Yay., Ankara 1995 (450 sayfa).
6. Türk Dünyasında Renkler ve Nevruz (Yayına Hazırlayanlar: Sadık Tural-Elmas Kılıç), AKM Yay., Ankara 1996 (480 sayfa).
7. Gorkut Ata: Türkmen Halk Nüshası, Yayına Hazırlayanlar: Sadık Tural, Annaguli Nurmemmet, Türkmenbaşı Adındaki Türkmenistan Millî Kolyazmalar Enstitüsü yayını, Ankara 1999 (510 sayfa).
8. Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi
a. Cilt I ( A-Atatuğ ), AKM Yay., Ankara, 2000-2001.
b. Cilt II ( Atatürk-Camba), AKM Yay., Ankara, 2000-2001.
c. Cilt III ( Çabuk-Ezizova), AKM Yay., Ankara, 2003.
d. Cilt IV (F-Hazretkulov), AKM Yay., Ankara, 2004.
e. Cilt V, AKM Yay., Ankara, 2004.
f. Cilt VI, AKM Yay., (Baskı Aşamasında)

9. Türk Dünyası Edebiyat Kavramları ve Terimleri Ansiklopedisi
a. Cilt I, AKM Yay., Ankara 2001.
b. Cilt II, AKM Yay., Ankara 2003.
c. Cilt III, AKM Yay., Ankara 2004.
d. Cilt IV, AKM Yay., Ankara 2005.
e. Cilt V, AKM Yay., Ankara, 2006
10. Türk Dünyası Ortak Edebiyatı Tarihi
a. Cilt I, AKM Yay., Ankara 2001.
b. Cilt II, AKM Yay., Ankara 2002.
c. Cilt III, AKM Yay., Ankara 2003.
d. Cilt IV, AKM Yay., Ankara 2004.
e. Cilt V, AKM Yay., Ankara 2004.
f. Cilt VI, AKM Yay., Ankara 2005.
g. Cilt VII, AKM Yay., Ankara, 2006.
11. Türk Dünyası Fikir ve Edebiyat Metinleri Antolojisi
a. Cilt I, AKM Yay., Ankara 2001.
b. Cilt II, AKM Yay., Ankara 2003.
c. Cilt III, AKM Yay., Ankara 2003.
d. Cilt IV, AKM Yay., Ankara 2003.
e. Cilt V, AKM Yay., Ankara, 2004.
f. Cilt VI, AKM Yay., Ankara, 2004.
g. Cilt VII, AKM Yay., Ankara, 2006.

Ç. Hakkında Dış Kaynaklardaki Zikirler:
1. Turkologischer Anzeiger (TA 3),Wien, 1977, s. 51-53.
2. Ural-Altaische Jahrbücher, Neue Folge, Band 6, Wiesbaden, 1986, s.213.
3. “‘Rindlerin Ölümü’ Şiirinde Ahenk”, In: TA 18.190221-236. [Strukturanalyse eines Gedichtes von Yahya Kemal Beyatlı (1884-1958).] Turcologischer Anzeiger, C.18, Yıl:1992, s. 58 (414).
4. “İnandıklarını Yaşama Açısından Ömer Seyfeddin”, In: TK 31.359.1993.138-144. [Ömer Seyfeddin unterdem Aspekt seiner Lebensprinzipien.] Turcologischer Anzeiger, C.20, Yıl:1994, s.52 (437).
5. “Şahsiyetler ve Eserler”, Ankara 1993, 208 s.[Studien zu literarischen Persönlichkeiten und Werken des 19.-20. jhs.] Rez. Şükrü Elçin, TK 31. 360. 1993. 254. Turcologischer Anzeiger, C.20, Yıl:1994, s.43 (325).
6. Dictionary of International Biography-Twenty-Sixth Edition, International Biografical Centre Cambridge CB2 3QP England, (Editör: Sophie Mason), 1998, p. 470.
7. Mustafa Kalkan, “Kazak Türklüğünü Aydınlatanlara Nisanbayev’in Bakışı”, Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Bişkek, 2001.
8. Turkologischer Anzeiger, (TA 5), Wien, 1979, s. 59-60.
9. “Tarihi Roman ve Atsızın Tarihi Romanları Üzerine Düşünceler”, Turkologischer Anzeiger, Wien,1977, C:III, s.53 (461).
10. Azerbaycan Resmi Devlet Gazetesi ve muhtelif gazetelerde çıkan yazılar…(Atatürk Kültür Merkezinin açılışının yapıldığına dair 11.04.2004).
11. Azerbaycan Tüsiab Cemiyetinin Bülten Gazetesi (Azerbaycan Atatürk Kültür Merkezi açılışına dair…12.04.2004).
12. “Prof. Dr. Sadık TURAL ve O’nun hayat ve yaratıcılığı”, Varlık Dergisi, 26.yıl, 132. sayı, 1383 Yaz, Tahran-İran, syf. 1-4.
13. Aziz Muhsini “Yeni Neşirler, Zamanın Elinden Tutmak”, Varlık Dergisi, 26.yıl, 133. sayı, 1383 Yaz, Tahran-İran, syf. 78-81.
14. “Atatürk Yüksek Kurumu’nun Başkanı Sadık Tural’ın çıkışı”, Azerbaycan Atatürk Merkezi Dergisi (AzAtam), Azerbaycan 2004, syf. 12-13.

D. Yönetiminde Tamamlanan Doktora Tezleri:
1. M. Kayahan ÖZGÜL, Encümen-i Şuarâ (1988).
2. Mehmet ÖNAL, Peyâmi Safa’nın Romancılığı (1989).
3. Ali ATALAY, (1908-1923) Kitaplaştırılmış Edebiyat Nazariyatı ve Edebiyat Bilgileri (1992).
4. Ayşenur İSLAM, Emine Işınsu Öksüz’ün Romancılığı (1993).
5. Zeki GÜREL, İbrahim Alaaddin Gövsa’nın Şiirlerinin Çocuk Edebiyatı Açısından Yeri (1993).
6. Ayşegül CELEPOÐLU, Samih Rifat, Hayatı, Fikrî ve Edebî Şahsiyeti (1994).
7. Hüseyin YENİÇERİ, Ahmet Mithat Efendi’nin Kısa Hikâyeciliği (1994).
8. Nazan KIRIMHAN, 19.yy. Kırşehir Âşık Şiiri ve Âşık Sâid (1995).
9. Musa ÇİFTÇİ, Cumhuriyetin İlk Kuruluş Yıllarında Türkçenin Eğitimi ve Öğretimi Konusunda Devletin Tavrı (1996) .
10. Hidayet ÖZCAN, Yavuz Bülent Bakiler’in Hayatı, Şiirleri (1996).
11. Ayfer YILMAZ, Sevinç Çokum’un Tahkiyeli Eserlerinin Fikrî ve Edebî Yönden Değerlendirilmesi (1997).
12. İsmet EMRE, Oğuz Atay”ın Romanları ve Roman Tekniği (1997).
13. Mesiha TOSUNOÐLU, İlköğretim Okuluna Başlayan Öğrencilerin Okuma Yazmayı Öğrenmeden Önceki Kelime Serveti Üzerine Bir Araştırma (1998).
14. Dursun DAÐAŞAN, TV’nin Türk Soylu Halklara Türkiye Türkçesini Öğretme İşlevi: Bir Program Modeli (1999).
15. Fahri TEMİZYÜREK, Usûl-ı Cedîd Hareketi ve Selim Sabit”in Yeri (1999).
16. Nezahat ÖZCAN, İsmail Habib Sevük’ün Edebiyat Tarihçiliği (1999).
17. Nesrin KIRCA-ZENGİN, Gençlik Edebiyatı ve Eğitim Değerleri Açısından Mustafa Necati SEPETÇİOÐLU”nun Tahkiyeli Eserlerinin İncelenmesi (2000).
18. Ahmet KIYMAZ, Türk Romanlarında Millî Mücadele (2000).
19. Ayşe ULUSOY, Cumhuriyet Öncesi Türk Edebiyatında Manzum Tiyatro (2003).

E. Hakkında Türkiye’de kitap ve makaleler
1. 100’e yakın Makale ve Tanıtma yazısı.
2. Sadık Tural Armağanı, Ankara 2003;
3. Profesor Sadıq TURAL, Baku 2005…

kaynak: kimkimdir.gen.tr

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı 2 Mayıs 1913 tarihinde İstanbul”da doğduç İlk ve orta öğrenimini Ankara”da tamamlayan Sayılı lise eğitimini ise Ankara Erkek Lisesi (Atatürk Lisesi)”nde tamamlamıştır. Lise mezuniyet sınavını Mustafa Kemal Atatürk”ün de yer aldığı sınav heyeti önünde başarı ile vererek mezun olmuştur. Sayılı, yaşamındaki bu tarihsel unutulmaz olayı “Atatürk’le Bir Sınav Anısı” başlığı altındaki bir yazısının bir bölümünde şöyle anlatıyor:

“Atatürk benim sınavımdan çok memnun kalmış. Bu sebeple Milli Eğitim Bakanına ‘bu öğrenci ile ilgilenin’ şeklinde bir talimat vermiş. O zaman Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip Bey, beni makamında kabul ederek bana sınavdaki başarımdan ve Atatürk’ün takdirini kazanmış olmamdan dolayı bir tebrik mektubu verdi ve yüksek öğrenimine ilişkin bir planının olup olmadığını sordu. Ben kendisine su mühendisi olmak istediğimi söyledim. Fakat o bana daha geniş bir kültür tabanı üzerine oturan bir alanı seçmenin daha uydun olacağını söyleyerek, bana tarihçi olmamı önerdi ve bunda biraz ısrar etti. Ben asıl ilgi alanımın fizik olduğunu fakat tarihi de sevdiğimi söyleyerek konu üzerinde biraz düşüneceğimi ve annem ve babamla da konuyu konuşup danışmak ihtiyacını duyduğumu söyledim. Bu arada Milli Eğitim Bakanlığı bu konuya ciddiyetle eğilmiş ve tarih ile fen konularını bir araya getiren bir alan olarak, benim için bilim tarihinin uygun bir meslek olabileceğini düşünmüş. Mesele bu şekilde bana intikal edince ben de konuyu ciddiyetle zihnimde toparlamaya çalıştım.
Ben Fransızca’dan izlediğim bazı kitaplarımda bilim tarihi ile temasa gelmiştim. A. Cuvillier’in lise son sınıfları ve üniversiteye hazırlık sınıfları için yazdığı Mantık ve Genel Felsefe ile Ahlak adlı kitabının mantık kısmında bilim tarihine ilişkin çok ilginç bahislerle karşılaşmış olduğum gibi, E. Voisin’in liseler için yazılmış üç ciltlik Cours de Physique adlı kitabının bölüm sonlarında verdiği tarihî metinler de beni çok ilgilendirmişti. Bu itibarla, bilim tarihini kendim için çekici bir alan olarak düşünmekte çok güçlük çekmedim.

O yıllarda bilim tarihi konusu önemlice bir kıpırdanma hareketine sahne olmakta idi. Amerika’nın Harvard Üniversitesi’nde bilim tarihi alanı bu sıralarda belirginlik kazanmakta ve bu çalışmaların odağını George Sarton adlı bir profesörün faaliyetleri oluşturmakta idi. Bu faaliyetten bizim o zamanki Milli Eğitim Bakanlığımızın ve yeni kurulmuş olan Türk Tarih Kurumu’nun seçkin mensuplarının da haberi varmış. Bu itibarla konuyu biraz derinlemesine incelemek de benim için mümkün oldu. Bu arada George Sarton’un çıkarmaya başladığı Introduction to the History of Science (Bilim Tarihine Giriş) adlı kitabın yayınlanmış olan birinci cildini Türk Tarih Kurumu’nun Kütüphanesi’nde gözden geçirme fırsatını da buldum ve bilim tarihini meslek seçtiğim ve yarışma sınavını kazandığım takdirde Sarton’un yanında öğrenimimi sürdürebileceğim de bana söylendi. İşte bütün bunlar, benim bilim tarihini meslek olarak seçmemin yolunu açmış oldu.
Böylelikle, Atatürk’ün sınavıma gelmesi benim hayatımın seyri üzerinde büyük bir etki yapmış oldu. Atatürk hepimizin yaşamına yeni bir yön vermiş bir kişidir. Fakat benimki daha kişisel ve özel türden bir etki oldu. Atatürk sınavı işe karışmış olmasaydı su mühendisi olacaktım. Elbette ki o saha da çok önemli ve yararlı bir mesleği temsil ediyor. Fakat ben bilim tarihini ve üniversite hocalığı mesleğini seçmiş olmaktan çok memnunum. Bunda hiçbir zaman en küçük bir şüphem de olmadı.

Bilim tarihi konusu milli kültürümüzün zenginleşmesi açısından bizim için olağanüstü önemde bir konudur. Kültür dağarcığımızın böyle temel önemde bir kültür ögesi ile beslenip geliştirilmesinin Atatürk ilke ve düşünceleri ile tamamiyle uyumlu ve ahenkli olduğunda hiç şüphe yoktur.

İnsanın en gerçek yol göstericisinin bilim olduğunu ve Türk Milletinin uygarlık ve ilerleme yolunda göstereceği büyük başarılarda kafasında ve elinde tuttuğu meşalenin bilim olduğunu ve olması gerektiğini söyleyen Atatürk, eğitimimizin bilim zihniyeti için zafer yollarını açacak mahiyet ve doğrultularda vurgulanmasına büyük önem vermiş ve bu amaca ulaşılması için belirgin bir özen göstermiştir. Bu itibarla, son yıllarda felsefe gibi köklü bir disiplin yanında liselerimizin müfredat programlarında bilim tarihine de yer verilmeye başlanmış olmasının çok olumlu ve memnuniyet verici bir gelişme olarak kabul edilmesi gerektiğine bu vesile ile işaret etmeyi yararlı buluyorum.”

Aydın Sayılı, Ankara Erkek Lisesi’ni 1933 yılında Haziran döneminde “pekiyi” dereceyle ve birincilikle bitirdi. Aynı yıl Milli Eğitim Bakanlığı (Maarif Vekaleti)’nın yurt dışına öğrenci göndermek için açtığı sınavı kazanarak ünlü Harvard Üniversitesi’nde Bilim Tarihi Bölümünde yüksek öğrenimini yapmak üzere Amerika Birleşik Devletleri’ne gönderildi. Columbia ve Cornell gibi bazı üniversitelerde yaz öğrenimine de katılarak, 1942 yılında Harvard Üniversitesi’nden doktora derecesi aldı. Tezinin konusu “İslam Dünyasında Bilim Kurumları”dır. Bu doktora Harvard Üniversitesi’nde ve bilindiği kadarıyla da dünyada bilim tarihi dalında verilen ilk doktora derecesidir. Sayılı’nın Harvard’daki eğitimi, yatay ihtisas alanı olarak İslam Dünyası ve düşey ihtisas alanı olarak da fizik tarihi konularını kapsıyordu. Aydın Sayılı’nın doktora çalışmasını, adı geçen bölümün başkanı, ünlü bilim tarihçisi Prof. Dr. George Sarton (1884-1956) yönetti. Sayılı, hocası George Sarton’ın dünyada “bilim tarihinin bağımsız bir akademik disiplin olarak resmi bir statüye kavuşmasında büyük rolü olduğunu” vurguluyor. Sarton, Sayılı’nın mesleki formasyonunda çok derin etkiler yaptı. İkisi arasında başlangıçtaki hoca-öğrenci ilişkisi, zamanla iki büyük bilim tarihçisi ilişkisine dönüşerek karşılıklı saygı duygularıyla yaşamlarınca sürdü.

Dr. Aydın Sayılı, 1943 yılında, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Kürsü’ne “İlmi yardımcı” olarak tayin edildi. Askerlik görevi nedeniyle bir süre akademik yaşamına ara verdikten sonra 1946 yılı sonunda adı geçen fakültenin Felsefe Kürsüsü’ne “Bilim Tarihi Doçenti” olarak atandı. 1952 yılında “Bilim Tarihi Profesörlüğü”ne yükseldi ve aynı yıl Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde kurulan Bilim Tarihi Kürsüsü’ne başkan olarak atandı. 1958 yılında Ordinaryüs Profesörlüğe yükseldi. 1974 yılında Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü Başkanlığına seçilen Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı, bu görevini 1983 yılı başında yaş haddi nedeniyle emekli oluncaya dek kesintisiz sürdürdü. Emekli Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı 1984 yılında kurulan Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi’ne başkan olarak atandı. Bu son görevini de tam bir liyakatla yapmaktayken 16 Eylül 1993 tarihinde yaş haddi nedeniyle emekli oldu.

Sayılı, 1947’de Türk Tarih Kurumu’nun tam üyeliğine seçilmiştir. 1957’de Uluslararası Bilim Tarihi Akademisi’nin muhabir üyesi, 1961’de aynı akademinin tam üyesi olmuş ve 1962’de üç yıllık bir dönem için başkanlığını yapmıştır. Türk Kütüphaneciler Derneği’nin şeref üyesi olmuş, Türk tarih Kurumu Ortaçağ Şubesi’nin başkanı olarak da birkaç yıl hizmet etmiştir.

Bilimle uğraşmayı bir yaşam biçimi olarak seçen bu değerli, özverili bilim adamı; son yıllarında böbrek, kalp ve cilt rahatsızlıklarıyla uğraşmak zorunda kalmış, henüz bir aylık olan emeklilik hayatına intibak ediyorken 15 Ekim 1993 Cuma günü öğleden evvel saat 10.30 sularında evinin önündeki sokakta geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etti. Cenazesi 18 Ekim 1993 tarihinde Ankara-Cebeci Asri Mezarlığı’nda toprağa verildi.

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı, ömrünün büyük bölümünü bilim tarihi çalışmalarına bilinçle ayıran, bu uğraşısından derin bir zevk duyan, bilim tarihine ilişkin birçok önemli katkı ile ülkesinde ve uluslararası bilim ortamında haklı bir saygınlık kazanmış bir kişiliktir. O, anadili olan Türkçe dışında İngilizce, Fransızca, Almanca, Farsça ve Arapça dillerini de çok iyi bildiğinden, kaynak yayınları kavramakta ve yorumlamakta üstün bir performans gösterdi. 1952-1953 ve 1956-1957 akademik yılları içinde Amerika Birleşik Devletleri hükümetinin ve Ford Vakfı’nın verdikleri burslarla, ABD’nin en zengin kitaplıklarında iki yıla yakın süre araştırmalar yaptı. Sayılı’nın bu olanağı en verimli biçimde değerlendirmesinde, altı dildeki derin vukufunun etkisi büyüktür.

Aydın Sayılı’nın Türkçe ve yabancı dillerdeki çok sayıda bilimsel yayını (kitap, makale, bildiri) bilim tarihi dalında kendisine uluslararası ün ve saygınlık kazandırmıştı. Nitekim Harvard Üniversitesi’ne, State University of New York’a ve Beyrut Amerikan Üniversitesi’ne bilim tarihi dersi vermek üzere davetler aldı ise de, Ankara’daki görev ve sorumlulukları nedeniyle bunları kabul etmeyi uygun bulmadı. Kişiliği ve etkinlikleri ile yalnız ülkemizde değil, çağdaş ileri ülkelerde de kalıcı bir saygınlığı hak etmişti. Nitekim çeşitli tarihlerde birçok kez ödüllendirildi.

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı’nın konuşma ve yazıları zengin bir kültür birikimini açık bir surette yansıtmaktadır. Metafizik görüşlerden ve dogmalardan ziyade, özellikle bilim tarihine dayanan düşüncelere ilgi duyardı. Gerçekçi ve sistematik düşünce, belirgin bir niteliği idi. Bu nitelikteki soruları da daima iyi karşılardı. Muhatabını, şekilde nazik, esasta sağlam bir düşünce yapısıyla yanıtlardı. Yanıtları daima sistematik, tutarlı ve doyurucu idi. Araştırmalarında olabildiğince ilk kaynaklara ulaşmaya, önyargısız ve nesnel (objektif) davranmaya sürekli özen gösterirdi. Ele aldığı konuya üstünkörü değil, aksine olarak derinlemesine incelemek, dar zamana sıkıştırmamak, düşüncelerini iyi kristalize ederek kaleme almak, onun dikkati çeken özellikleridir. Yapıtları titiz bir çalışmanın ürünü olduklarından, sonraki basımlarında sözcük değişikliği bile yapmamayı adeta ilkeleştirmişti. Bilim etiği (ahlakı), onun düşüncelerinde ve davranışlarında saygın bir konumdaydı.

Ord. Prof. Dr. Aydın Sayılı, bilim tarihi araştırmalarını kesintisiz sürdürürken yükseköğretimimizde bilim tarihini, bağımsız bir akademik kürsü biçiminde resmi bir duruma kavuşturup yerleştirmekte öncü hizmetleri gerçekleştirdiği gibi, bilim tarihçilerimizi yetiştirmekte de yıllarca süren özverili bir emek verdi. Nitekim tanınmış bilim